Tradycje i zwyczaje Orawskiego Roku Obrzędowego
Orawski Rok Obrzędowy to cykl świąt i zwyczajów, które od wieków wyznaczały rytm życia mieszkańców Orawy. Związany z kalendarzem kościelnym i przyrodą, łączył codzienną pracę z czasem świętowania, zadumy i wspólnoty. Rok rozpoczynał Adwent – czas wyciszenia i oczekiwania, po którym następowało radosne Boże Narodzenie z kolędowaniem i bogatą obrzędowością domową. Zimą pojawiał się niesopust, pełen zabaw i przebierańców, poprzedzający poważny i refleksyjny Wielki Post. Wraz z wiosną przychodził czas młodości i zalotów, czyli stawiania Moji, a cykl wiosennych obrzędów zamykały Zielone Świątki – święto pasterskie, ogniskowe i wspólnotowe. Szczególnym, magicznym momentem roku był Dzień św. Jana, związany z ogniem, zielenią i dawnymi praktykami ochronnymi.
Zapraszamy do odkrywania Orawskiego Roku Obrzędowego w naszym Centrum Kultury – świata tradycji, który wciąż żyje i inspiruje.
Żywe dziedzictwo Orawy – święta, obrzędy i ludowe historie
Sekcja prezentuje siedem kluczowych okresów obrzędowych Orawy, ukazując tradycje, zwyczaje i rytuały, które przez wieki kształtowały życie mieszkańców regionu, łącząc kalendarz liturgiczny, rytm przyrody i bogactwo lokalnej kultury.

Adwent
Czas wyciszenia, oczekiwania i duchowego przygotowania do Bożego Narodzenia, związany z roratami, ograniczeniem zabaw oraz domowymi pracami wykonywanymi we wspólnocie.

Boże Narodzenie
Tradycje związane z narodzinami Chrystusa, wspólną wigilią, kolędowaniem oraz bogatą obrzędowością świąteczną charakterystyczną dla Orawy.

Niesopust
Obrzędy i zwyczaje karnawałowe na Orawie, pełne zabaw, tańców, przebierańców i spotkań towarzyskich, poprzedzające czas Wielkiego Postu.

Wielki Post
Czas skupienia, wyciszenia i religijnej refleksji na Orawie, związany z postem, nabożeństwami pasyjnymi oraz rezygnacją z zabaw i muzyki.

Stawianie Moji
Wiosenny zwyczaj, w którym kawalerowie stawiali przed domami panien ozdobione żerdzie lub drzewka jako znak zalotów, młodości i odradzającej się przyrody.

Zielone Świątki
Święto wiosny i pasterstwa, z ogniskami, kolibami, wyprowadzaniem bydła na pastwiska oraz pieśniami i obrzędami zapewniającymi urodzaj i dobrobyt.

Dzień Św. Jana
Magiczny dzień przesilenia letniego, związany z ogniem, zielenią i ochronnymi praktykami, mający zapewnić zdrowie, urodzaj i bezpieczeństwo.
