Zielone Świątki

Zielone Świątki to kościelne święto Zesłania Ducha Świętego, obchodzone w siódmą niedzielę po Wielkanocy (między 10 maja a 13 czerwca). W kalendarzu ludowym kończyły cykl obrzędów wiosennych i przypadały na czas bujnego rozkwitu przyrody.

Na Orawie święto miało charakter pasterski. Pasterze wcześnie rano lub nocą wyganiali bydło na pastwiska, przypinając krowom dzwonki. W przeddzień budowali koliby z gałęzi choiny, w których przyjmowali odwiedziny rodziców i chlebodawców. Otrzymywali od nich jedzenie: chleb, jajka, ser i słodkie pieczywo. Z jajek przygotowywali jajecznicę, a po odpustach pasterskich palili koliby.

Istniał także zwyczaj palenia ognisk przy polach z żytem, zwany opalowaniem żyta lub sukaniem duha. Zapalano kadłuby wypełnione smołą oraz pochodnie ze słomy, z którymi biegano wokół ognia. Śpiewano przy tym tradycyjne pieśni ludowe.

Drugiego dnia Zielonych Świątek ścinano Moje i palono je na ognisku, a dziewczęta częstowały kawalerów, którzy je wcześniej postawili.